نگاه به عدالت تربیتی از منظر امام علی (ع) در نهج البلاغه

پژوهش حاضر با هدف بررسی عدالت تربیتی از منظر امام علی (ع) در نهج البلاغه می باشد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و روش تحلیل داده ها تحلیل مفهومی پیش رونده بوده است برای این منظور ابتدا به مفهوم دو مولفه اصلی یعنی تربیت و عدالت پرداخته شده است و سپس به بررسی این دو مفهوم و ترکیب این دو یعنی عدالت تربیتی در نهج البلاغه پرداخته شده است و در پایان به این پرسش که آیا عدالت تربیتی از منظر امام علی (ع) چگونه تعریف شده است و چه مفاهیمی را در بر می گیرد پاسخ داده شده است. از این پژوهش نتیجه گیری می شود که در نهج البلاغه به مفهوم تربیت به طور جداگانه و عدالت نیز به طور جداگانه در چهار اصل (شایسته سالاری، انصاف، استحقاق و نفی تبعیض و اعتدادل و میانه روی) پرداخته شده است ولی اشاره مستقیم به امر عدالت تربیتی در نهج البلاغه نشده است. با این وجود می توان با ترکیب دو مولفه به ارتباط عدالت و تربیت پی برد و مشخص می شود که این دو مولفه از نظر امام بزرگوار بسیار مهم بودند و مربیان باید عدالت را در کلاس های درس خود رعایت کنند و در برخورد با متربیان از انصاف، میانه روی و اعتدال استفاده کنند و بدانند که رفتار آنها با تمام متربیان باید به یک گونه باشد و تبعیض در آنها قائل نشوند و در تمام ساحت های تربیتی عدالت را داشته باشند چرا که آنها مانند یک اسوه برای متربیان هستند و متربیان باید واژه عدالت را از رفتار و گرفتار مربی خود بیاموزند تا بتوانند در آینده آن را در جامعه به کار ببندند و از آن غافل نشوند.

کلیدواژه ها:

عدالت ، تربیت ، امام علی (ع) ، نهج البلاغه