اثر بخشی طرحواره درمانی بر رضایت از زندگی زناشویی معلمان زن کرمانشاهی

هدف از انجام پژوهش حاضر اثر بخشی طرح واره درمانی بر رضایت زناشویی معلمان زن کرمانشاه در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. بدین منظور نمونه ای به حجم ۸۰ نفر شامل ۴۰ نفر گروه آزمایش و ۴۰ نفر گروه کنترل مورد درمان قرار گرفت. در این پژوهش از پرسشنامه استاندارد شده رضایت از زندگی توسط وینر و همکاران (۱۹۸۵) استفاده شد. نتایج آزمودنی ها در پیش آزمون و پس آزمون توسط نرم افزار spss مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از تحلیل دادهها، برای متغیر رضایت از زندگی معلمان زن در سطح معناداری معنادار است و این نشان دهنده این است که رضایت از زندگی معلمان زن تاثیر معناداری در وجود یا عدم وجود طرحواره درمانی گروهی دارند و طرحواره درمانی گروهی فرد به توانایی خود در پیشگیری از این مشکلات یا کنترل آن کمک می کند.

کلیدواژه ها:

طرح واره ، درمانی ، رضایت از زندگی معلمان