بهره گیری از واقعیت افزوده در آموزش عملی به دانش آموزان ابتدایی

این مقاله به بررسی نقش واقعیت افزوده (AR) در آموزش مهارتهای علمی به دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد. هدف اصلی تحقیق، شناسایی تاثیرات این فناوری بر بهبود یادگیری، افزایش انگیزه و کاهش نابرابریهای آموزشی است. این پژوهش به شیوه ای مروری و با تحلیل مطالعات معتبر علمی از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴ انجام شده است. در این راستا، مقالات مرتبط از پایگاه های علمی معتبر انتخاب و به صورت نظام مند تحلیل شدند. یافته ها نشان می دهند که استفاده از AR می تواند به طور قابل توجهی کیفیت یادگیری را از طریق ایجاد محیط های تعاملی و جذاب افزایش دهد. AR با فراهم کردن شبیه سازی های واقع گرایانه، درک مفاهیم علمی و مهارت های عملی دانش آموزان را تقویت می کند. علاوه بر این، این فناوری به کاهش نابرابریهای آموزشی، به ویژه در مناطق محروم، کمک کرده و امکان دسترسی برابر به تجربیات آموزشی تعاملی را فراهم می آورد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که AR ابزار موثری برای آموزش مهارت های علمی به دانش آموزان ابتدایی است. با این حال، اجرای موفق این فناوری مستلزم ایجاد زیرساخت های فنی مناسب، آموزش معلمان و توسعه محتوای آموزشی متناسب است. پیشنهاد می شود برای بهبود نتایج آموزشی، استفاده از AR در مدارس، به ویژه در مناطق محروم، گسترش یابد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، آموزش ابتدایی ، مهارتهای علمی ، یادگیری تعاملی ، کاهش نابرابریهای آموزشی