اثر بخشی آموزش گروهی ذهن آگاهی بر شفقت ورزی بدنی و اضطراب اجتماعی اندام در زنان مبتلا به چاقی

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی آموزش گروهی ذهن آگاهی بر شفقت ورزی بدنی و اضطراب اجتماعی اندام در زنان مبتلا به چاقی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان با شاخص توده بدنی ۳۰ و بیشتر مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر یزد در سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند که از بین آنها تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل جایگذاری شدند. ابزار این پژوهش پرسشنامه های شفقت ورزی بدنی آلتمن و همکاران (۲۰۲۰) و اضطراب اجتماعی اندام .اس.پی.ای.اس بود گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای مداخله گروهی ذهن آگاهی را دریافت کردند روش تحلیل این پژوهش روش تحلیل کوواریانس بود نتایج نشان داد که درمان گروهی ذهن آگاهی بر روی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معنیداری باعث افزایش شفقت ورزی بدنی و کاهش اضطراب اجتماعی اندام شد اندازه اثر به دست آمده حاکی از این بود که ۵۳ درصد از تغییرات در متغیر شفقت ورزی بدنی و ۶۵ درصد از تغییرات در متغیر اضطراب اجتماعی اندام در گروه آزمایش را میتوان به درمان گروهی ذهن آگاهی نسبت داد. لذا از یافته های فوق میتوان نتیجه گرفت که درمان گروهی ذهن آگاهی نقش کلیدی در افزایش شفقت ورزی بدنی و کاهش اضطراب اجتماعی اندام زنان مبتلا به چاقی دارد

کلیدواژه ها:

درمان ذهن آگاهی ، شفقت ورزی ، بدنی ، اضطراب اجتماعی ، اندام ، چاقی