تاثیر هشت هفته تمرین پیلاتس بر میزان ضربان قلب، استرس و تغییرات کورتیزول زنان غیر فعال

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات پیلاتس بر میزان ضربان قلب، استرس و تغییرات کورتیزول در زنان غیر فعال بود. این تحقیق توصیفی از نوع علی مقایسه ای بود و به لحاظ هدف از نوع کاربردی بود و به این منظور ۲۲ نفر زن غیر فعال به عنوان آزمودنی در تحقیق حاضر شرکت کردند. آزمودنی ها به صورت تصادفی در ۲ گروه ۱۰ نفری تجربی و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش نمونه گیری خونی و پرسشنامه استاندارد ادراک شده کوهن بود که روایی صوری و محتوایی آنها مورد تایید قرار گرفت و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ برابر ۰/۷۵ محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) استفاده شد. برای بررسی نتایج از آزمون لوین و تحلیل کوواریانس استفاده گردید. تغییرات کورتیزول هر دو گروه قبل از انجام تمرینات پیلاتس از طریق خونگیری اندازه گیری و ثبت شد. همچنین استرس آنها توسط پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن در دو مرحله قبل و پس از تمرین اندازه گیری شد. همچنین ضربان قلب و فشار خون استراحت نیز ثبت شد. گروه آزمودنی هشت هفته تمرینات پیلاتس را زیر نظر مربی با شدت متوسط افزاینده و با رعایت اصل اضافه بار انجام داد. همچنین پس از هشت هفته از هر دو گروه خونگیری شد و اطلاعات مورد نظر اندازه گیری و ثبت شد. نتایج نشان داد که هشت هفته تمرینات پیلاتس بر استرس، ضربان قلب استراحت و تغییرات کورتیزول در زنان غیر فعال تاثیر دارد. با توجه به نتایج این تحقیق می توان گفت انجام فعالیت بدنی و تمرینات پیلاتس منجر به حفظ سلامت و ضربان قلب و عروق و کاهش فشار خون می شود و استرس را کاهش می دهد. لذا انجام این تمرینات برای زنان غیر فعال توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

تمرین پیلاتس ، میزان ضربان قلب ، استرس ، تغییرات کورتیزول