بررسی رابطه سبک رهبری اصیل با حسادت سازمانی در کارکنان دانشگاه بوعلی سینا

هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه رهبری اصیل با حسادت سازمانی کارکنان دانشگاه بوعلی سینا در سال تحصیلی ۱۴۰۲۱۴۰۳ است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری شامل کارکنان دانشگاه بوعلی سینا به تعداد ۵۹۳ نفر ( ۱۶۸ نفر زن و ۴۴۴ نفر مرد) بود. حجم نمونه آماری پژوهش بر اساس جدول کرجسی و مورگان به تعداد ۲۳۴) نفر (۶۴) نفر زن و ۱۷۰ نفر مرد با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شدند. در این پژوهش برای جمع آوری اطلاعات از دو پرسشنامه استاندارد رهبری اصیل والومبا و همکاران (۲۰۰۶) و پرسشنامه حسادت سازمانی ولیزاده و آذربایجانی (۱۳۸۹) استفاده شد. روایی محتوایی پرسشنامهها مورد تایید استاد راهنما قرار گرفت. پایایی ابزار پژوهش، از طریق آلفای کرونباخ ۰/۹۲ برای پرسشنامه رهبری اصیل و ۰/۹۱ برای پرسشنامه حسادت سازمانی برآورد گردید. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از شاخصهای آمار توصیفی جداول فراوانی درصد فراوانی درصد نمودار میانگین و انحراف معیار) و از روشهای آمار استنباطی آزمون T تک گروهی، آزمون کالموگراف اسمیرونوف، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون ( استفاده شد نتایج نشان داد میزان رهبری اصیل کارکنان بالاتر از سطح متوسط (۳) و میزان حسادت سازمانی کارکنان دانشگاه بوعلی سینا پایینتر از متوسط (۳) است. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین رهبری اصیل و حسادت سازمانی رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج رگرسیون چند متغیره گام به گام حاکی از آن است که از بین مولفه های رهبری اصیل مولفه شفافیت ارتباطی بیش ترین توان را در پیش بینی حسادت سازمانی کارکنان دارد و مولفه خودآگاهی کمترین توان را در پیش بینی حسادت سازمانی کارکنان دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری اصیل ، حسادت سازمانی