مقایسه امید به زندگی در نوجوانان دارای پدر معتاد به مواد سنتی و غیر معتاد

مقدمه اعتیاد بیماری است که آسیبهای جسمی، روانی، اجتماعی، اقتصادی خانوادگی فراوانی به فرد مصرف کننده وارد می کنند و رفته رفته روح و روان او را تحت سیطره خود گرفته و ایشان را به بن بسط فکری میرساند. هدف از این مقایسه امید به زندگی در نوجوانان دارای پدر معتاد به مواد سنتی و غیر معتاد و بررسی این متغیر در دو گروه می باشد. موادوروش ها: نمونه ها شامل ۶۰ نفر (۳۰) نفر نوجوانان پسران دارای پدر معتاد و ۳۰ نفر هم از دانش آموزان یکی از دبیرستان های پسرانه دوره دوم جنوب شهر این تحقیق از نوع علی مقایسه ای پس رویدادی می باشد. نمونه ها این پژوهش عبارت بود از تمام معتادینی که در سال ۱۴۰۱ به مراکز درمانی و بازتوانی اعتیاد تحت نظارت دانشگاه علوم پزشکی استان فارس در شهر داراب مراجعه کرده بودند از بین ۵ مرکز درمان و بازتوانی دو، مرکز به علت سهولت و در دسترس بودند انتخاب شد. که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان مقیاس پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر و همکاران (۱۹۹۱)، تکمیل نمودند و از روش آماری تی گروه های مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج یافته ها نشان داد که بین دو گروه (نوجوانان پسر دارای پدر معتاد و نوجوانان پسر غیر (معتاد از نظر امید به زندگی تفاوت معناداری وجود دارد بدین صورت که نوجوانان پسر دارای پدر معتاد نسبت به نوجوانان پسر دارای پدر غیر معتاد به طور معنی داری از نمرات کمتری برخوردار بودند. نتیجه گیری اعتیاد به مواد مخدر زیبایی های زندگی را به یغما می برد و لحظات شیرین در کنار خانواده، احترام، مهر و محبت در بین اعضای خانواده کم کرده و مخصوصا نوجوان خانواده به علت بی مهری والدین دچار آسیب های اجتماعی شوند. لذا با آموزش مهارت های زندگی و کارگاه های آموزشی تاب آوری، کنترل خشم و... گاهی والدین و فرزندان نوجوان آنان ارتقاء داده تا کمتر دچار آسیب های روحی و جسمی گردند.

کلیدواژه ها:

امید به زندگی نوجوان ، اعتیاد ، معتاد