تاثیر روشهای نوآورانه در پیشرفت دست اندرکاران آموزشگاهی

هر نهادی برای ماندن محتاج اندیشه ها و نظرات بدیع و تازه است چون افکار و نظریه های جدید همانند روحی در بدنه ی سازمان دمیده می شود و آن را از نابودی و فنا نجات می دهد. برای آنکه بتوان در دنیای متلاطم و در حال تغییر امروز به حیات ادامه داد، باید به نوآوری و خلاقیت روی آورد. بر این اساس می توانیم بگوییم نوآوری یعنی تغییر و دگرگونی که بتواند باعث بهبود در وضعیت فعلی شود. این پژوهش با روش مطالعه کتابخانه ای و با رویکرد توصیفی - تفسیری به تاثیر روشهای نوآور در دست اندرکاران آموزشگاهی آموزش و پرورش، مدرسه، مدیر، معلم دانش آموز پرداخته است. اطلاعات به دست آمده نشان می دهد که مدرسه و عوامل آن تاثیر بسیار مهمی در نوآوری و شکوفایی استعداد و خلاقیت های کودکان دارد و عواملی چون اجرای برنامه های هماهنگ و انتظارات یکسان از رفتار کودکان، عدم شناخت یا بی توجهی به ویژگی های کودکان، تکالیف درسی تاکید بر محفوظات، عدم توجه به تفاوت های فردی باعث می شود که نوآوری آنان به تدریج کاهش یابد.

کلیدواژه ها:

مدرسه معلم ، دانش آموز ، نوآوری