مسائل نظام آموزش و پرورش در آینه ی نقد تجربی

امروزه آموزش و پرورش به دلایل مختلفی همچون پیچیده تر و پیشرفته تر شدن اطلاعات سر عت بالای تغییرات علم و فناوری ضرورت نیروی انسانی کارآمد و پاسخگویی به نیازهای متنوع و پیچیده جامعه اهمیت بسیاری یافته است؛ اما با وجود اهمیت این حوزه نظام آموزشی در جمهوری اسلامی ایران نتوانسته کارآمدی لازم را در این زمینهها داشته باشد حتی در بسیاری از موارد نیز در شکل گیری و نهادینه شدن برخی ارزشهای ضد توسعه نیز نقش اساسی داشته است از همین رو شناخت مسائل اساسی نظام آموزش و پرورش و تلاش برای حل آن ها از اهمیت فراوانی برخوردار بوده و موجب رشد و شکوفایی کشور خواهد شد. از دیر باز انتظار از آموزش و پرورش آن بوده که انسانهای فردا را تربیت کند و نسل امروز را برای زندگی در جامعه ی فردا آماده سازد بنابراین ضرورت دارد برنامه ریزان و سیاستگذاران ،آموزشی معلمان و مسوولان آموزش و پرورش الزامات و مقتضیات زندگی فردا را بشناسند تا بتوانند آمادگی دانش و بینش لازم را در کودکان و جوانان برای فعالیت در جامعه فردا پرورش دهند و در راستای این سیاست شناسایی ویژگیهای آموزش و پرورش از اهمیت خاصی برخوردار است. مقاله ی حاضر درصدد شناخت ابعادی از این ویژگیهای میباشد پس از ذکر مقدمه مطالبی پیرامون برنامه ریزی و اهمیت آن نگاشته می شود، سپس گستره ی آموزش و پرورش نوین مورد بررسی قرار میگیرد و فرآیند جهانی شدن به عنوان ضرورتی اجتناب ناپذیر مطرح میشود در ادامه آموزش و پرورش در آینه ی تجارب سایر کشور ها مورد بررسی قرار می گیرد تمرکز زدایی در نظام آموزشی مطلب بعدی مقاله است. سپس جایگاه فراگیران در سیستم آموزشی و توجه به خلاقیت فراگیران مطرح میگردد بررسی محیطهای آموزشی فناوری اطلاعات و توسعه ی منابع انسانی ادامه دهنده ی مطالب باشد. در پایان نتیجه گیری و ارائه پیشنهادات بر اساس مطالب مندرج در مقاله درج می گردد

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، نقد ، تجربه ، دانش آموز