بررسی نقش تقریب در وحدت اسلامی

تقریب مذاهب اسلامی اندیشه ای که در پی نزدیک کردن پیروان مذاهب اسلامی به ویژه شیعه و سنی و رفع پیامدهای اختلافات آنها است. این اصطلاح مربوط به قرن چهاردهم هجری قمری است، هرچند پیش از آن نیز اقداماتی درباره تقریب مذاهب اسلامی انجام گرفته است. پرهیز از تکفیر پیروان مذاهب اسلامی و پرهیز از توهین به مقدسات آنان از زمینه های تقریب مذاهب دانسته شده است. همچنین، تعصب، جهالت و توطئه دشمنان اسلام را از موانع آن ذکر کرده اند. پژوهش حاضر به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است که هدف از آن بررسی نقش تقریب در وحدت اسلامی بود. نتایج پژوهش نشان می دهد که نقش راهبردی علمای مذاهب اسلامی در تعمیق دیپلماسی وحدت اسلامی؛ مبین جایگاه بی بدیل حوزه ها و دانشگاه های جهان اسلام است که در این بین واکاوی نقش بی بدیل دانشگاه مذاهب اسلامی به عنوان بزرگترین منبع دانش ساز میان فرهنگی و فقه میان مذهبی مورد نظر قرار گرفته است. از دیگر سو نباید از جایگاه مقاومت اسلامی به عنوان عنصر استراتژیک در مبارزه با تروریسم و مقوم وحدت اسلامی غفلت نمود، به ویژه آنکه عنصر مقاومت؛ نوسازی سخت افزاری جوامع اسلامی؛ و بازتولید فکری و نظری وحدت را به خوبی رقم می زند.

کلیدواژه ها:

تقریب ، وحدت ، مذاهب اسلامی