رابطه بین باورهای غیر منطقی و افکار خودآیند منفی با گرایش به رفتارهای پر خطر در دانش آموزان دختر

رفتار پرخطر رفتاری است که فرد را در معرض عواقب بد یا ناخوشایند قرار میدهد. هدف از انجام این تحقیق، تعیین و سنجش رابطه بین باورهای غیر منطقی و افکار خودآیند منفی با گرایش به رفتارهای پر خطر در دانش آموزان دختر است. پژوهش حاضر بر اساس ماهیت و روش تحقیقی توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر مقاطع دبیرستان دوره دوم شهر رشت است. نمونه آماری به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شده است و تعداد ۲۳۴ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در این پژوهش از روش میدانی پرسشنامه استفاده شده است و تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار SPSS۲۰ انجام شده است. برای تحلیل داده ها، آزمون فرضهای تحقیق جهت تعیین رابطه متغیرهای پیش بین باورهای غیر منطقی و افکار خودآیند منفی با متغیر ملاک (گرایش به رفتارهای پرخطر) از تحلیل رگرسیون چند متغیری به کار رفته است. بین باورهای غیر منطقی و افکار خودآیند منفی با گرایش به رفتارهای پر خطر در دانش آموزان دختر از نظر آماری معنی دار است (p < ۰.۰۱). بین باورهای غیر منطقی با گرایش به رفتارهای پر خطر در دانش آموزان دختر همبستگی مثبت به میزان ۰.۳۰ (r) وجود دارد که از نظر آماری معنی دار است (p < ۰.۰۱). بین افکار خودآیند منفی با گرایش به رفتارهای پر خطر در دانش آموزان دختر، همبستگی مثبت به میزان ۰.۴۴ وجود دارد که از نظر آماری معنی دار است (p < ۰.۰۱). نتایج بررسی حاضر نشان داد که در ظهور رفتارهای پرخطر، نوجوانان، هر دو بعد باورهای غیر منطقی و افکار خودآیند منفی نقش مثبت داشته است. به منظور طرح مداخلات پیشگیرانه در زمینه کاهش رفتارهای پرخطر، نوجوانان باورهای غیر منطقی و افکار خودآیند منفی باید در نوجوانان در اولویت برنامه ها قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

رفتار پرخطر ، باورهای غیر منطقی ، افکار خودآیند منفی