تاب آوری و پایداری در اشعار عربی مقاومت فلسطین با تاکید بر اشعار فدوی طوقان

ترسیم مبارزات و رشادتهای یک ملت در برابر بیعدالتیها و ستم، بیدادگران یکی از درونمایه های شعر عربی از گذشته تاکنون است که در دوره های مختلف حیات شعر، عربی جلوه و نمود خاصی به خود گرفته است. در دوره معاصر که اغلب کشورهای عربی به نوعی زیر کنترل شدید استعمار و استعمارگران به سر می بردند یکی از دغدغه های اصلی برخی شاعران مبارزه با این بیدادگری ها و ترسیم مبارزات و رشادتهای مردم است؛ لذا آنها با قلم خویش به مبارزه برخاستند و اشعار خود را در خدمت مبارزات ملت خویش قرار دادند. فدوی عبد الفتاح آغاطوقان در سال ۱۹۱۷ در شهر نابلس در کرانه باختری رود اردن در خانواده ای اصیل، سنتی، توانگر ادیب و فرهیخته و دانش پرور چشم به جهان گشود. هدف اصلی این پژوهش تبیین پایداری و مقاومت در جهان و ترویج فرهنگ مقاومت ظلم ستیزی و تجاوز در اشعار فدوی طوقان و نقش او در بیداری مردم و مبارزه با استعمار و صهیونیسم است. نتایج این تحقیق با روش توصیفی و تحلیلی نشان داد فدوی طوقان سرودن شعر را با گرایش رمانتیک و در قالب اوزان سنتی آغاز نمود و مهارت خود را در آن به اثبات رساند؛ سپس در همان مراحل، نخست به شعر «حر، گرایید فدوی طوقان در راه آزادی وطن از دست دشمنان، تجاوزگر با مبارزان فلسطینی همراه و همصدا شد و نام خود را در میان شاعران معاصر عرب و به ویژه شعرای مقاومت، فلسطین جاودانه کرد. فدوی در غالب اشعار خود به مظاهر ادب پایداری همچون وطن پرستی، آزادی، امید، ایثار، شهادت و مقاومت اشاره کرده است.

کلیدواژه ها:

مقاومت ، فدوی طوقان ، اشعار مقاومت ، اشعار عربی ، ظلم ستیزی