بررسی نقش سبک مدیریت کلاسی تعامل گرایانه در اضطراب و افت تحصیلی دانش آموزان در درس ریاضی پایه ششم

هدف کلی تحقیق حاضر بررسی نقش سبک مدیریت کلاسی تعامل گرایانه در اضطراب و افت تحصیلی دانش آموزان در درس ریاضی پایه ششم مدارس بخش گوگان می باشد. برای این منظور، سبک مدیریت کلاسی تعامل گرایانه بر اساس نظریه مارتین و همکاران (۲۰۰۸)، اضطراب دانش آموزان بر اساس نظریه گادزلا (۱۹۹۴) و افت تحصیلی بر اساس چارچوب موسوی پناه و همکاران (۱۳۹۴) تعریف و در این راستا دو فرضیه اصلی و شش فرضیه فرعی تنظیم گردیده است. جامعه آماری تحقیق حاضر کلیه دانش آموزان پایه ششم مدارس بخش گوگان می باشد که تعداد آنها ۳۷۷ نفر می باشد که حجم نمونه آماری بر اساس فرمول کوکران ۱۹۱ بدست آمد که با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب گردیده است. ابزار جمع آوری اطلاعات سه پرسشنامه؛ پرسشنامه سبک مدیریت کلاسی تعامل گرایانه بر اساس نظریه مارتین و همکاران (۲۰۰۸)، پرسشنامه اضطراب دانش آموزان بر اساس نظریه گادزلا (۱۹۹۴) و پرسشنامه افت تحصیلی بر اساس چارچوب موسوی پناه و همکاران (۱۳۹۴) می باشد که پس از سنجش روایی و پایایی و اطمینان از آن در اختیار نمونه آماری قرار گرفته است. برای تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شده است. بدین ترتیب که برای طبقه بندی، تلخیص و توصیف داده های آماری از روش آمار توصیفی و در سطح استنباطی برای آزمون فرضیه های تحقیق از آزمون های کولموگروف اسمیرنف، پیرسون و رگرسیون استفاده گردید.

کلیدواژه ها:

سبک مدیریت کلاسی تعامل گرایانه ، اضطراب ، افت تحصیلی ، دانش آموزان ، درس ریاضی ، پایه ششم ، مدارس بخش گوگان