بررسی تاثیر آموزش شادکامی بر احساس خودکارآمدی و کاهش رفتار خود شکن آموزشی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش شادکامی بر احساس خودکارآمدی و کاهش رفتار خود شکن آموزشی دانش آموزان بود. روش اجرای پژوهش پژوهشهای شبه آزمایشی بود جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان مقطع ابتدایی زنجان که در سال تحصیلی ۰۴-۰۳ مشغول به تحصیل هستند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۶۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه استفاده شد. تحقیق با استفاده از روشهای تجربی و پرسشنامه های استاندارد، بر روی گروهی از دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی انجام شد نتایج نشان داد که دانش آموزانی که در برنامههای آموزشی شادکامی شرکت داشتند به طور معناداری از احساس خودکارآمدی بالاتری برخوردار شدند و همچنین رفتارهای خودشکن آنان کاهش یافت. این یافته ها تاکید بر این نکته دارد که ایجاد محیطهای آموزشی شاداب و مثبت میتواند به بهبود سلامت روانی و تحصیلی دانش آموزان کمک نماید نتایج این پژوهش میتواند راهگشای سیاستگذاران و معلمان در طراحی برنامههای آموزشی موثر باشد تا به تقویت احساس خودکارآمدی و کاهش چالشهای تحصیلی کمک نمایند.

کلیدواژه ها:

شاد کامی ، خودکارآمدی ، رفتار خود تخریبی