بررسی تاثیر استفاده از روشهای نوین آموزشی در تدریس ادبیات فارسی

مقاله حاضر به بررسی تاثیر استفاده از روشهای نوین آموزشی در تدریس ادبیات فارسی می پردازد. در دنیای امروز با توجه به پیشرفتهای فناوری و تغییرات فرهنگی نیاز به به کارگیری روشهای آموزشی جدید در زمینه های مختلف به ویژه، ادبیات بیش از پیش احساس می شود. این تحقیق با هدف شناسایی و تحلیل تاثیر این روشها بر یادگیری و درک دانش آموزان از متون ادبی فارسی انجام شده است. در این راستا ابتدا به معرفی روشهای نوین آموزشی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری معکوس و استفاده از فناوری های دیجیتال پرداخته می شود. سپس با استفاده از پرسشنامه ها و مصاحبه های نیمه ساختاریافته، نظرات و تجربیات معلمان و دانش آموزان در مورد این روشها جمع آوری و تحلیل می شود. نتایج نشان می دهد که استفاده از این روشها نه تنها انگیزه و علاقه دانش آموزان را به ادبیات فارسی افزایش می دهد، بلکه درک عمیق تری از متون ادبی و مهارت های تحلیلی آنها را نیز بهبود می بخشد. مقاله حاضر از نوع مروری-کتابخانه ای است و با توجه به نظرات دانشمندان این حوزه نگاشته شده است. هدف از نگارش این مقاله بررسی تاثیر استفاده از روشهای نوین آموزشی در تدریس ادبیات فارسی و ارائه راهکارهای مناسب برای تدریس نوین ادبیات فارسی می باشد. در نهایت مقاله به ارائه پیشنهاداتی برای بهبود تدریس ادبیات فارسی با بهره گیری از روشهای نوین آموزشی می پردازد و بر اهمیت آموزش خلاق و تعامل محور تاکید می کند. این پژوهش می تواند به عنوان راهنمایی برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی در جهت بهبود کیفیت تدریس ادبیات فارسی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تدریس ادبیات فارسی ، روشهای نوین ، دانش آموزان