اثر بخشی درمان شناختی رفتاری هیجان مدار بر اضطراب و افسردگی دانش آموزان دختر دوره ابتدایی دارای نشانه های مشکلات هیجانی شهرستان زابل در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳

پژوهش حاضر با هدف اثر بخشی درمان شناختی رفتاری هیجان مدار بر اضطراب و افسردگی دانش آموزان دختر دوره ابتدایی دارای نشانه های مشکلات هیجانی شهرستان زابل در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ انجام گرفت. این پژوهش از نظر هدف جزء تحقیقات کاربردی و از لحاظ ماهیت اجرا و نحوه جمع آوری اطلاعات از نوع پژوهشهای نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان دختر دوره ابتدایی دارای مشکلات هیجانی شهر زابل در نیمه دوم سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود و با استفاده شیوه نمونه گیری هدفمند ۱۵ نفر به عنوان گروه آزمایش و ۱۵ نفر به عنوان گروه کنترل انتخاب شد و گروه آزمایش معرض آموزش برنامه آموزشی درمان شناختی رفتاری هیجان مدار قرار گرفت جهت تجزیه و تحلیل یافته ها در این مطالعه از نرم افزار SPSS و آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که استفاده از درمان شناختی رفتاری هیجان مدار به طور معنیداری موجب کاهش نمره اضطراب افسردگی در مرحله پس آزمون در دانش آموزان دختر دوره ابتدایی دارای نشانه های مشکلات هیجانی شده است (۰/۰۵>p).

کلیدواژه ها:

اضطراب ، افسردگی ، درمان شناختی رفتاری هیجان مدار ، دانش آموزان دارای نشانه های مشکلات هیجانی