اثر بخشی درمان فراتشخیصی بر دیسترس جنسی زنان مبتلا به اختلال سوء مصرف شدید مت آمفتامین

هدف پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی درمان فراتشخیصی بر دیسترس جنسی خود ابرازگری جنسی و کیفیت زندگی جنسی زنان مبتلا به اختلال مصرف شدید مت آمفتامین بود. پژوهش حاضر به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون دو گروهی میباشد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان مبتلا به اختلال مصرف شدید مت آمفتامین شهر تهران که در سال ۱۴۰۳ جهت درمانهای روانشناختی به مرکز ترک اعتیاد بهبود گستران همگام مراجعه نموده اند تشکیل میدهند. در پژوهش حاضر ۲۸ نفر با استفاده از روش غیر تصادفی هدفمند گزینش و سپس به روش تصادفی ۱۴ نفر به عنوان گروه آزمایش و ۱۴ نفر دیگر به عنوان گروه گواه گمارش شدند گروه آزمایش در ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای درمان فراتشخیصی شرکت کردند و در نهایت پس از ریزش ۱۲ شرکت کننده مداخله را با موفقیت به پایان رساندند در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکردند داده های جمع آوری شده با استفاده از مدل آماری تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) تحلیل شدند نتایج نشان داد که بین میانگین نمرات پس آزمون گروه آزمایش و گواه تفاوت معنی داری وجود دارد و درمان فراتشخیصی به طور معنی داری موجب بهبود دیسترس جنسی زنان مبتلا به اختلال مصرف شدید مت آمفتامین شده است (۰.۰۱>P).

کلیدواژه ها:

درمان فراتشخیصی دیسترس ، جنسی ، اختلال مصرف شدید مت آمفتامین ، اعتیاد زنان