نقش اعتماد سازمانی در آوای سازمانی کارکنان

هدف پژوهش بررسی رابطه اعتماد سازمانی با آوای سازمانی کارکنان دانشگاه بوعلی سینا بود. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه بوعلی سینا به تعداد ۶۰۱ نفر بود که براساس جدول کرجسی و مورگان و روش نمونه گیری تصادفی ساده ۲۳۴ نفر انتخاب شد جهت گردآوری دادهها از پرسشنامه های اعتماد سازمانی پاین (۲۰۰۳) و آوای سازمانی هامس (۲۰۱۲) استفاده گردید روایی محتوایی و صوری پرسشنامهها مورد تایید اساتید مدیریت قرار گرفت و پایایی آنها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب برای اعتماد سازمانی ۰/۹۱ و آوای سازمانی ۰/۷۶ محاسبه و داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار آماری Spss تجزیه و تحلیل گردیده است برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شده است. نتایج نشان داد میزان اعتماد سازمانی و آوای سازمانی کارکنان دانشگاه بوعلی سینا کمتر از حد متوسط (۳) بود. نتایج همبستگی نشان داد بین اعتماد سازمانی با آوای سازمانی کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که مولفه های درستی و صداقت و شایستگی از متغیر اعتماد سازمانی توانایی پیش بینی آوای سازمانی کارکنان را دارند. بنابراین میتوان گفت؛ وجود اعتماد در سطح دانشگاه میتواند ساختاری به نسبت با ثبات ایجاد کند که در آن کارکنان به آسانی نظرات خود را آشکار نمایند

کلیدواژه ها:

اعتماد سازمانی ، آوای سازمانی ، کارکنان ، دانشگاه بوعلی سینا