نقش رهبری همنوا در آوای سازمانی کارکنان

هدف پژوهش بررسی رابطه رهبری همنوا با آوای سازمانی کارکنان دانشگاه بوعلی سینا بود. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه بوعلی سینا به تعداد ۶۰۱ نفر بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان و روش نمونه گیری تصادفی ساده ۲۳۴ نفر انتخاب شد. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامههای رهبری همنوا واگنر (۲۰۱۰) و آوای سازمانی هامس (۲۰۱۲) استفاده گردید. روایی محتوایی و صوری پرسشنامه ها مورد تایید اساتید مدیریت قرار گرفت و پایایی آنها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب برای رهبری همنوا (۰/۹۲) و آوای سازمانی (۰/۷۶) محاسبه و داده های پژوهش با استفاده از نرم افزار آماری spss تجزیه و تحلیل گردیده است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شده است. نتایج نشان داد میزان استفاده از سبک رهبری همنوا توسط مدیران دانشگاه کمتر از حد متوسط (۳) بود و میزان آوای سازمانی کارکنان دانشگاه بوعلی سینا کمتر از حد متوسط (۳) بود. نتایج همبستگی نشان داد بین سبک رهبری همنوای مدیران و آوای سازمانی کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که سبک رهبری همنوای مدیران توانایی پیش بینی آوای سازمانی کارکنان را دارد. لذا میتوان گفت وجود رهبران همنوا در محیط آموزش عالی میتواند بستری لازم در جهت ارائه نقطه نظرات و گسترش آوای کارکنان در دانشگاهها شود و مسیر توسعه و پیشرفت نظام آموزش عالی را هموارتر سازد.

کلیدواژه ها:

رهبری ، همنوا ، آوای سازمانی ، کارکنان ، دانشگاه بوعلی سینا