اثر بخشی مداخله آموزش روانی بر رضایت زندگی در بیماران مبتلا به پسوریازیس

پسوریازیس یک اختلال پیچیده پوستی با تظاهرات ناهمگن است که با آسیب سلامت جسمی، روانی و اجتماعی ممکن است تاثیر عمیقی بر عملکرد روزانه بیماران داشته باشد. هدف از این مطالعه، اثر بخشی مداخله آموزش روانی بر رضایت زندگی بیماران مبتلا به پسوریازیس بود. این پژوهش با طرح شبه تجربی، به صورت پیش آزمون پس آزمون و پیگیری تک گروهه انجام شد انتخاب نمونه پژوهش به روش هدفمند از ۱۲ نفر بیماران پسوریازیس مراجعه کننده به یکی از کلینکهای پوست شهر رشت صورت گرفت جمع آوری داده ها با مقیاس رضایت از زندگی داینر و همکاران (۱۹۸۵) انجام شد جلسات آموزش روانی به صورت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای و به صورت گروهی برگزار شد نتایج پژوهش نشان داد که در متغیر رضایت از زندگی در سه زمان مختلف تفارت وجود دارد این یافته ها حاکی است که آموزش روانی به عنوان یک روش مکمل به همراه درمان های دارویی میتواند در بهبود رضایت از زندگی بیماران مبتلا به پسوریازیس موثر باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش روانی ، رضایت از زندگی ، پسوریازیس