تاثیر اختلال کم توجهی یا بیش فعالی بر هوش هیجانی و روابط مثبت

اختلال کم توجهی یا بیش فعالی (ADHD) یکی از اختلالات رایج روانشناختی است که بر رفتار تمرکز و کنترل هیجانات تاثیر می گذارد. این اختلال معمولا با مشکلاتی در هوش هیجانی همراه است زیرا افراد مبتلا به بیش فعالی به دلیل نقص در کنترل تکانه ها، تنظیم هیجانات توانایی محدودی در درک و مدیریت احساسات خود و دیگران دارند. این مسئله می تواند منجر به واکنش های هیجانی، شدید اضطراب و کاهش اعتماد به نفس شود. همچنین این افراد ممکن است در شناخت نشانه های هیجانی دیگران دچار مشکل شوند که بر تعاملات اجتماعی و کیفیت روابط آنها تاثیر منفی می گذارد. بیش فعالی علاوه بر هوش هیجانی بر روابط مثبت نیز تاثیر گذار است. رفتارهای تکانشی، فراموشی و عدم توانایی در حفظ تعهدات می تواند مانعی برای ایجاد و نگهداری روابط سالم باشد. در کودکان مبتلا به بیش فعالی، ناتوانی در رعایت قوانین گروهی و رفتارهای غیر قابل پیش بینی باعث کاهش پذیرش در میان همسالان می شود. در بزرگسالان نیز این اختلال ممکن است به تعارضات در روابط زناشویی یا حرفه ای منجر شود. با این حال راهکارهایی نظیر آموزش مهارت های هوش هیجانی، مشاوره شناختی رفتاری، درمان دارویی و حمایت اجتماعی می تواند به کاهش اثرات منفی بیش فعالی کمک کند و کیفیت روابط و توانایی مدیریت هیجانات را در این افراد بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

اختلال کم توجهی ، بیش فعالی ، هوش هیجانی ، روابط مثبت