تاثیر آموزش رویکرد راه حل مدار بر افسردگی و اضطراب نوجوانان ناحیه ۲ شهر اصفهان

هدف تحقیق حاضر تعیین تاثیر آموزش رویکرد راه حل مدار بر افسردگی و اضطراب نوجوانان ناحیه ۲ شهر اصفهان بود. پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری مورد مطالعه در این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر مقطع اول متوسطه ناحیه ۲ شهر اصفهان که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ مشغول به تحصیل بودند که تعداد ۳۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه ۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفر گروه گواه بودند. ابزار استفاده شده در این پژوهش پرسشنامه افسردگی بک و استیر (۱۹۹۳) و پرسشنامه اضطراب بک (۱۹۸۸) بودند. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری با استفاده از نسخه ۲۵ نرم افزار آماری SPSS تحلیل شد. نتایج این پژوهش نشان داد که در مرحله پس آزمون بین میانگین نمره افسردگی در افراد دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (۰/۴۱۲/۰۱=F) و همچنین نمره اضطراب در افراد دو گروه تفاوت معناداری وجود داشت (۰/۰۰۱=P؛ ۰/۵۶۰=F). بنابراین نتیجه گیری می شود با آموزش رویکرد راه حل مدار می تواند افسردگی و اضطراب در نوجوانان را بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، اضطراب ، رویکرد راه حل مدار ، نوجوانان