پیش بینی خلاقیت هیجانی بر اساس جهت گیریهای انگیزشی و ساختارهای هدف کلاس در دانشجویان پرستاری

این پژوهش با هدف بررسی پیشبینی خلاقیت هیجانی بر اساس جهت گیریهای انگیزشی و ساختارهای هدف کلاس در دانشجویان پرستاری انجام یافت. پژوهش حاضر از لحاظ هدف از نوع بنیادی است و از جهت روش جزء پژوهشهای غیر آزمایشی از نوع توصیفی و همبستگی است. جامعه آماری پژوهش، دانشجویان پرستاری در حال تحصیل در دانشکده های پرستاری استان آذربایجان شرقی در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۱ بودند. جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه های خلاقیت هیجانی آوریل (ECI) مربوط به سال ۱۹۹۹؛ انگیزش تحصیلی والرند(AMS-HS)۱۹۹۲ و پرسشنامه ساختار ادراک شده کلاس درس میدلی و همکاران (۱۹۸۸) انجام یافت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج نشان داد خلاقیت هیجانی بر اساس انگیزش درونی قابل پیش بینی است ولی بر اساس انگیزش بیرونی و بی انگیزگی قابل پیش بینی نیست؛ لذا این پژوهش از نقش موثر انگیزش درونی در خلاقیت حمایت می کند. همچنین از مولفه های ساختار ادرک شده کلاس درس هدف تبحری توانست خلاقیت هیجانی را پیش بینی کند ولی هدف عملکردگرا و هدف اجتنابی نتوانستند خلاقیت هیجانی را پیش بینی کنند. نتایج نشان داد که فردی با اهداف تبحری می تواند خلاقیت را پرورش دهد. در نتیجه می توان استنباط کرد که از ساختارهای هدف کلاس می توان برای کشف خلاقیت استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، هیجانی ، جهت گیریهای انگیزشی ، ساختارهای هدف کلاس