بررسی دوگانگی مواجهه والدین با تلفن همراه فرزندان خود قبل از کرونا در دوران کرونا و بعد از کرونا

در این مقاله تلاش شده است دوگانگی مواجهه والدین با تلفن همراه فرزندان خود در بین دانش آموزان پسر متوسطه اول شهرستان تایباد در سال تحصیلی ۱۴۰۲ - ۱۴۰۳ بررسی شده و مشکلات ناشی از آن شناسایی گشته است. این پژوهش با روش کیفی و به شیوه مصاحبه ای تدوین شده است و در تحلیل داده ها از شیوه تحلیل محتوای مصاحبه ها استفاده گردیده است. مصاحبه ها به صورت نیمه ساختاریافته و عمیق است. در این پژوهش با ۱۰ نفر مصاحبه شده و جمع آوری مطالب به اشباع رسیده است. بر طبق نتایج این پژوهش ورود فناوری های ارتباطی و اطلاعاتی جدید حوزه نظارتی و کنترلی والدین را در موارد متعددی به چالش کشیده است. به طوری که اکثر والدین شرایط خود را وضعتی تضعیف شده می بینند ناممکن بودن نظارت بر فرزند بیرون از خانه، تهیه کردن خودسرانه فناوری توسط فرزند، استفاده های پنهانی بیرون از خانه و دستیابی فرزند به مطالب تلفن همراه مشترک با والدین بعضی از این چالش هاست: به روز نبودن مهارت فناورانه والدین، نداشتن سواد رسانه ای، نداشتن زمان و توان کافی برای کنترل تمام برنامه ها، فقدان نظام آموزش برای والدین و آگاهی فرزند از ترفندهای کنترل گریزی. سایر دلایل را تشکیل می دهند. نتایج به دست آمده با پژوهش های پیشین مقایسه شده است و در نهایت راهکارها و پیشنهادات لازم ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تلفن ، همراه ، آموزش مجازی ، دوران کرونا ، دوران پساکرونا ، دانش آموزان ، مواجهه والدین