اثر بخشی درمان هیجان محور بر اختلال نوشتاری کودکان دبستانی

این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی درمان هیجان محور بر اختلال نوشتاری کودکان دبستانی می باشد. پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی پیش آزمون-پس آزمون با انتخاب دو گروه شامل گروه کنترل و گروه آزمون است. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان مقطع ابتدایی دارای اختلال نوشتاری در منطقه ۵ تهران تشکیل داده و حجم نمونه با روش نمونه گیری تصادفی ساده، شامل ۴۰ نفر از دانش آموزان (۲۰ نفر گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل) در نظر گرفته شده است. آزمون مهارت دست نویسی مینه سوتا به عنوان ابزار گردآوری داده های پژوهش مورد استفاده قرار گرفته است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس چند متغیره استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که درمان هیجان محور باعث کاهش معنی دار اختلال نوشتاری کودکان دبستانی در مرحله پس آزمون گردید. درمان هیجان محور موجب کاهش اختلال در مولفه های نوشتاری کودکان دبستانی، خوانایی، تناسب فضای بین حروف و لغات و نیز صحت اندازه و شکل حروف می شود.

کلیدواژه ها:

درمان هیجان محور ، اختلال نوشتاری کودکان دبستانی ، دانش آموزان