اثر بخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر تعارض زناشویی صمیمیت زناشویی و احقاق جنسی زنان متقاضی طلاق

هدف پژوهش حاضر اثر بخشی گروه درمانی شناختی رفتاری بر تعارض زناشویی صمیمیت زناشویی و احقاق جنسی زنان متقاضی طلاق .بود طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با روش پیش آزمون- پس آزمون با یک گروه کنترل بود. جهت انجام پژوهش حاضر، ۳۲ زن متقاضی طلاق که با استفاده از پرسشنامههای تعارض زناشویی براتی و ،ثنایی صمیمیت زناشویی واکر و تامپسون و احقاق جنسی ،هالبرت دارای تعارض ،بالا صمیمیت زناشویی و احقاق جنسی پایین تشخیص داده شده بودند به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به تصادف در دوگروه ۱۶ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای گروه آزمایش، آموزش درمان شناختی رفتاری به شیوه گروهی ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای و به صورت هفتگی برگزار شد پس از پایان آموزش از دو گروه پس آزمون گرفته و مجددا پرسشنامه ها بر روی آنان اجرا شد. نتایج تحلیل آزمون کوواریانس نشان داد که آموزش گروهی درمان شناختی رفتاری موجب کاهش تعارض زناشویی افزایش صمیمیت زناشویی و احقاق جنسی زنان متقاضی طلاق شده است.

کلیدواژه ها:

گروه درمانی شناختی ، رفتاری تعارض ، زناشویی صمیمیت ، زناشویی احقاق ، جنسی زنان متقاضی طلاق