بررسی تاثیر تعارض تدریس-پژوهش بر فرسودگی عاطفی

امروزه در عصر انفجار اطلاعات و وجود و بروز روزانه توسعه و پیشرفت در عرصههای، علمی، اساتید و مدرسان دانشگاه به عنوان اعضای مهم و جدایی ناپذیر هر کشور در رقم زدن تحولات و عدم عقب ماندگی میباشند. لذا برای بهره گیری حداکثری از ظرفیت اساتید باید آنان را از هرگونه عامل مزاحم ذهنی و روانی دور ساخت هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر تعارض تدریس-پژوهش بر فرسودگی عاطفی اساتید دانشگاه بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و با توجه به روش تحقیق و ماهیت موضوع توصیفی-همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری میباشد. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید دانشگاه ارومیه به تعداد ۴۹۷ نفر بود که با استفاده از جدول کریجسی و مورگان حجم نمونه ۲۱۷ نفر تعیین شد برای جمع آوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد لای دو و لی ۱ (۲۰۱۴) و ماسلاخ جکسون و لیتر ۲ (۱۹۹۶) استفاده شد برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار Spss۲۶ و SmartPLS۳ بهره گرفته شد نتایج نشان داد که تعارض تدریس پژوهش تاثیر مستقیم مثبت و معناداری (۲/۲۹۳، ۰/۰۵>P) بر فرسودگی عاطفی دارد.

کلیدواژه ها:

تعارض تدریس-پژوهش ، فرسودگی عاطفی ، اساتید دانشگاه