پیش بینی استفاده نامناسب از شبکههای اجتماعی بر اساس سازگاری اجتماعی با نقش میانجی سرمایه روانشناختی

هدف پژوهش حاضر پیش بینی استفاده نامناسب از شبکههای اجتماعی بر اساس سازگاری اجتماعی با نقش میانجی سرمایه روانشناختی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه جمع آوری دادهها میدانی بود جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم بود با توجه به تعداد جامعه آماری که بر اساس استعلام به عمل آمده از اداره آموزش و پرورش شهرستان دلیجان صورت ،گرفت ۲۰۰۰ نفر بود و بر اساس فرمول کوکران تعداد نمونه آماری ۳۳۰ نفر در نظر گرفته شد که با روش طبقه خوشهای انتخاب شدند ورود دادهها و کدگذاری دادهها بر اساس راهنمای پرسشنامههای استاندارد با استفاده از نرم افزار Spss انجام شد در این پژوهش از پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز (۲۰۰۷) پرسشنامه محقق ساخته استفاده از شبکه های اجتماعی و پرسشنامه سازگاری اجتماعی کالفرنیا (۱۹۵۳) استفاده شد. نتایج نشان داد که سازگاری اجتماعی دانش آموزان در استفاده نامناسب از فضای مجازی تاثیر دارد و در بین رابطه بین این دو متغیر سرمایه روانشنخی و مولفه های آن نقش میانجی دارند در نتیجه می بایست برای کاهش استفاده نامناسب از شبکههای اجتماعی می بایست به سازگاری اجتماعی و از طرفی به سرمایه روانشناختی به عنوان یک متغیر تاثیرگذار بر رابطه بین متغیرهای موثر بر استفاده نامناسب از شبکههای اجتماعی توجه کرد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روانشناختی ، شبکه های اجتماعی ، اعتیاد به اینترنت