بررسی تاثیر طرحواره های ناسازگار بر گرایش به خودکشی یا نقش میانجی متغیرهای خودکارآمدی و معنای زندگی در دانش آموزان مقطع راهنمایی شهرستان اهواز

مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین طرحواره های ناسازگار اولیه ویژگیهای شخصیتی و گرایش به خودکشی و نیز بررسی نقش واسطهای خودکارآمدی و معنای زندگی در این ارتباط در دانش آموزان مقطع راهنمایی شهرستان اهواز میباشد. این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی است تعداد ۳۸۰ با روش نمونهگیری خوشه ای چند مرحله ای برای این مطالعه انتخاب شدند از پرسشنامه ی طرح واره های ناسازگار یانگ مقیاس خودکارآمدی پرسشنامه ی معنای زندگی مقیاس گرایش به خودکشی برای گردآوری داده ها استفاده شد. دادهها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS و با روش آماری مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. همچنین روش بوت استرپ برای بررسی مسیر واسطه ای در مطالعه حاضر استفاده شد. یافته ها نشان داد که طرح واره های ناسازگار اولیه ، پیش بینهای معنی دار گرایش به خودکشی خودکارآمدی و معنای زندگی هستند (۰/۰۰۱> p). همچنین نتایج نشان داد که خودکارآمدی و معنای زندگی رابطه ی بین طرحواره های ناسازگار اولیه را با گرایش به خودکشی را میانجیگری میکنند ۰/۰۱> p) با این حال این دو متغیر خود کار آمدی ، معنای زندگی پیش بینهای منفی گرایش به خودکشی هستند و سبب کاهش گرایش به خودکشی در نوجوانان میشوند.

کلیدواژه ها:

طرح وارههای ناسازگار اولیه ، معنای زندگی ، خودکارآمدی