واکاوی اثربخشی و کارکرد روانشناسی محیط در معماری مدرن

انسان، طبیعت و معماری سه راس مثلثی هستند که همواره در طراحی ها راهنمای طراحان بوده اند. انسان همواره برای زندگی در میان طبیعت از معماری به عنوان یک ابزار بهره جسته است. بنابراین، معماری علاوه بر اینکه خود دنیایی شگفت انگیز است، شگفتی های زیادی نیز می آفریند. هم از محیط خود تاثیرپذیر است و هم بر دنیای پیرامون خود تاثیرگذار است. از طبیعت و انسان ها تاثیر می گیرد و بر آنها نیز تاثیر می گذارد، به طوری که رابطه میان آنها همواره دوطرفه بوده است. از این رو است که معماری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. فضاها و محیط های مختلف همیشه روح و روان آدمی را تحت تاثیر قرار می دهند. ساختمان های پایدار برای بهبود رفتار انسان، نیازهای اجتماعی و روانشناختی طراحی می شوند و میزان موفقیت آنها در دستیابی به این اهداف بستگی به این نکته دارد که طراح دقیقا تشخیص داده و پیش بینی نماید چه فعالیتی لازم و ممکن است صورت پذیرد و از دانش روانشناسی محیطی به منظور خلق فضا و تسهیلاتی که در جهت پیش بینی آنهاست بهره گیرد. نتایج این پژوهش مبتنی بر روش تحلیل محتوا نشان داد که آرامش و آسودگی یکی از مهمترین نیازهای فطری انسان در طول تاریخ و هدف بخش زیادی از تلاش های او در زندگی بوده است. از همین رو، معماران نیز به عنوان هنرمندانی که ظرف زندگی انسان را می سازند، از قدیم تاکنون سعی در ایجاد فضایی آرامش بخش داشته اند؛ چه معماران مسلمانی که آرامش را از ملزومات و نتایج ایمان و منشا آن را قدسی میدانند و چه معماران متجددی که بر مبنای نگاه روانشناسان انسان گرایی همچون مازلو، نیاز به امنیت و آرامش را بعد از نیازهای فیزیولوژیک، مهمترین خواسته انسان به شمار می آورند.

کلیدواژه ها:

معماری محیط ، روانشناسی محیط ، روانشناسی ، معماری مدرن