نقش حمایتهای اجتماعی بر تحمل آشفتگی و بهبود سازگاری معلولین جسمی و حرکتی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش حمایتهای اجتماعی بر تحمل آشفتگی و بهبود سازگاری معلولین جسمی و حرکتی می باشد. این پژوهش، طرح پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تعداد ۲۱۹۰ نفر از معلولین جسمی حرکتی تحت پوشش مراکز خدمات بهزیستی مثبت زندگی اهواز می باشد که بر اساس فرمول کوکران در سطح خطای ۵% تعداد ۲۲۸ نفر به صورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. در این تحقیق از سه پرسشنامه پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده (mspss)، مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (DTS) و مقیاس سنجش سازگاری بل (BAI) به عنوان ابزار گردآوری داده ها استفاده شده است. ضرایب همبستگی پیرسون برای تحلیل داده ها به کار گرفته شده است. محاسبات آماری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS انجام گرفته است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که بین حمایت خانوادگی، حمایت دوستان و حمایت جامعه با تحمل آشفتگی دانش آموزان رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد، همچنین بین حمایت خانوادگی، حمایت دوستان و حمایت جامعه با بهبود سازگاری دانش آموزان رابطه معنی دار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

حمایتهای اجتماعی ، تحمل آشفتگی ، بهبود سازگاری ، معلولین جسمی و حرکتی