بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر تعهد و شناختی رفتاری بر فرسودگی و تعارضات زناشویی زوجین

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر تعهد و شناختی رفتاری بر فرسودگی و تعارضات زناشویی زوجین می باشد. جامعه آماری مشتمل بر زوجین متقاضی طلاق در تهران می باشد. از بین زوجین ۶۰ نفر به شیوه کاملا تصادفی انتخاب و در سه گروه جایگزین شدند. به منظور جمع آوری دادهها از پرسشنامه تعارضات زناشویی و مقیاس فرسودگی زناشویی (CBM) استفاده شده که که بصورت پیش آزمون و پس آزمون برای هر سه گروه اجرا گردید به منظور تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش از روشهای آماری توصیفی و استنباطی استفاده شده است. نتایج نشان داد که روش مبتنی بر پذیرش و تعهد تاثیر مطلوبتری نسبت به روش -شناختی رفتاری بر فرسودگی و تعارضات زناشویی زوجین دارد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر تعهد شناختی رفتاری ، فرسودگی ، تعارضات زناشویی زوجین