اثر بخشی بازی درمانی کودک محور بر مهارتهای ارتباطی و اضطراب کودکان کار شهر تهران

مطالعه حاضر با عنوان بررسی اثر بخشی بازی درمانی کودک محور بر مهارتهای ارتباطی و اضطراب کودکان کار شهر تهران انجام شده است. جامعه آماری مورد مطالعه کلیه کودکان کار شهر تهران بوده است روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای بود. از مناطق ۲۲ گانه شهر، تهران منطقه مولوی به تصادف انتخاب شد ۵۰ نفر از کودکان کار از این منطقه انتخاب شدند. از این ۵۰ نفر پیش آزمون به عمل آمد ۳۰ نفر از کسانی که دارای نمرات پایینتری در مهارتهای اجتماعی بوده و همچنین دچار اختلال اضطراب بالاتری بودند گزینش و به عنوان نمونه انتخاب شدند ۱۵ نفر به صورت تصادفی در گروه آزمایش و ۱۵ نفر دیگر در گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها عبارت بودند از پرسشنامه مهارت اجتماعی ماتسون و روتاتوری (۱۹۸۳) و پرسشنامه اضطراب کودکان و نوجوانان (SCARED). ۱۱ جلسه ۳۰ دقیقه ای بازی درمانی کودک محور روی گروه هدف (آزمایش) انجام شد و در پایان جلسه از دو گروه آزمایش و کنترل پس آزمون به عمل آمد و نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پس از آزمون، فرضیهها نتیجه شد که بازی درمانی کودک محور بر مهارتهای ارتباطی و اضطراب کودکان کار شهر تهران تاثیرگذار بوده است و مهارت ارتباطی را در آنها ارتقاء بخشیده و اضطراب را کاهش داده است.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی کودک محور ، مهارتهای ارتباطی ، اضطراب ، کودکان کار