رشد کودک و بررسی اختلال بیش فعالی و نقض توجه

ADHD یا اختلال کم توجهی بیش فعالی در کودکان یکی از شایع ترین اختلالات عصبی رشدی دوران کودکی است. معمولا برای اولین بار در دوران کودکی تشخیص داده می شود و اغلب تا بزرگسالی ادامه می یابد. این اختلال شامل ترکیبی از مشکلات مداوم مانند مشکل در حفظ توجه و تمرکز، بیش فعالی و رفتار تکانشی است. این کودکان همچنین ممکن است از اعتماد به نفس پایینی برخوردار بوده و عملکرد ضعیفی در مدرسه داشته باشند. علائم گاهی با افزایش سن کاهش می یابد. هدف این مقاله کوتاه و مختصر از اختلال بیش فعالی و نقض توجه است. این مقاله همچنین سعی دارد به روند چگونگی ایجاد ADHD در ارتباط با رشد کودک توجه کند. اختلال نقص توجه/بیش فعالی به اختلال رشدی در توجه، کنترل تکانش، بیقراری و هدایت رفتار کودک اطلاق می شود. بیش فعالی در کودکان یکی از موضوعات بهداشت روان کودکان است. با این حال، علت دقیق این اختلال هنوز ناشناخته است. شواهد موجود نشان می دهد که ADHD ژنتیکی است، اختلالی بیولوژیکی که در مغز ریشه دارد. در کودکان مبتلا به بیش فعالی، سطح پایینی از دوپامین که یک انتقال دهنده عصبی است یافت می شود. تصویربرداریهای مغزی با استفاده از پت اسکن نشان می دهد که متابولیسم مغز در کودکان مبتلا به این اختلال در مناطقی از مغز که توجه، مهارتهای اجتماعی و حرکت را کنترل می کنند، کمتر است. اغلب، علائم بیش فعالی در کودکان پیش دبستانی یا حتی کودکان کوچکتر دیده می شود، اما تشخیص در کودکان خردسال دشوار خواهد بود زیرا که مشکلات رشدی مانند تاخیر در رشد زبانی می تواند با این اختلال اشتباه گرفته شود. بنابراین، کودکان پیش دبستانی یا کوچکتری که مشکوک به بیش فعالی هستند، احتمالا به ارزیابی توسط متخصصی مانند روانشناس یا روان پزشک، آسیب شناس گفتار یا متخصص رشد و تکامل کودکان نیاز دارند.

کلیدواژه ها:

اختلال نقص توجه ، بیش فعالی پیش دبستانی کودکان ، رشد ، تکامل