بررسی اثر روش های تدریس فعال ریاضی بر کاهش اضطراب ریاضی

اضطراب ریاضی یکی از عوامل موثر بر افت عملکرد تحصیلی و کاهش انگیزش یادگیری در میان دانش آموزان است که می تواند نگرش منفی نسبت به درس ریاضی ایجاد کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر روش های تدریس فعال ریاضی بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از یافته های پژوهش های پیشین و نتایج مطالعات میدانی انجام شده است. روش های تدریس فعال شامل یادگیری مشارکتی، حل مسئله، بحث گروهی، استفاده از فعالیت های عملی و به کارگیری فناوری های آموزشی است که در آن ها نقش یادگیرنده از حالت منفعل به فعال تغییر می یابد. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از این روش ها موجب افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت اعتمادبه نفس، بهبود درک مفاهیم ریاضی و ایجاد نگرش مثبت تر نسبت به این درس می شود. همچنین کاهش فشار روانی، ترس از شکست و نگرانی در هنگام حل مسائل ریاضی از مهم ترین پیامدهای به کارگیری تدریس فعال گزارش شده است. در مجموع، یافته ها حاکی از آن است که روش های تدریس فعال می توانند به عنوان راهکاری موثر در کاهش اضطراب ریاضی و ارتقای کیفیت یادگیری ریاضی مورد توجه معلمان و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، آموزش ریاضی ، اضطراب ریاضی ، یادگیری مشارکتی ، اعتمادبه نفس تحصیلی