مقایسه اثربخشی آموزش سنتی و آموزش ترکیبی در کلاس های ابتدایی

این پژوهش توصیفی به مقایسه اثربخشی آموزش سنتی و آموزش ترکیبی (Blended Learning) در کلاس های ابتدایی می پردازد. آموزش سنتی بر روش های حضوری کلاسیک مانند سخنرانی معلم، تخته سیاه و فعالیت های گروهی کوچک تکیه دارد که تعامل مستقیم و رو در رو را تقویت می کند. در مقابل، آموزش ترکیبی ترکیبی هوشمندانه از تعاملات حضوری با ابزارهای دیجیتال مانند پلتفرم های آنلاین، ویدیوهای آموزشی تعاملی و اپلیکیشن های بازی محور است که انعطاف پذیری و دسترسی را افزایش می دهد. این رویکرد در کلاس های ابتدایی، با توجه به ویژگی های سنی دانش آموزان مانند توجه کوتاه مدت و نیاز به تجربیات حسی، فرصت های یادگیری شخصی سازی شده ایجاد می کند. آموزش ترکیبی تعامل دانش آموزان را از طریق عناصر چندرسانه ای و فعالیت های خودتنظیمی بیشتر می سازد، در حالی که آموزش سنتی بر پایه های عاطفی و اجتماعی یادگیری بنا شده است. با این حال، آموزش ترکیبی نیازمند زیرساخت های دیجیتال و آموزش معلمان است. نتایج توصیفی نشان می دهد که مدل ترکیبی رضایت، انگیزه و عمق یادگیری را در دروس ریاضی و علوم ابتدایی افزایش می دهد. پیشنهاد می شود مدارس ابتدایی از مدل های ترکیبی با تمرکز بر تعادل حضوری-دیجیتال بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

آموزش ترکیبی ، آموزش سنتی ، کلاس ابتدایی ، اثربخشی یادگیری