تبیین رابطه مفهوم رویدادمداری و طراحی فضای صلح مدار

در¬طول تاریخ زیست¬جمعی بشر تا به امروز با رشد حیات انسان، صلح جهانی یکی از معضلات حائز اهمیت بوده که ریشه¬ی بسیاری از مسائل جهانی را شامل شده است. تبعات عدم وجود آن فقر، تخریب محیط زیست، عدم امنیت ¬و ¬سلامتی، نفی فرصت¬های اقتصادی و ناشایستگی¬ها بوده است. با شکل¬گیری تمدن¬های قدرتمند و رشد فرهنگی به اهمیت وجود بسترهایی جهت گفتمان ¬صلح ¬آمیز و به دور از بحث¬های مداوم و آثار ناخوشایند فیزیولوژیک و روانشناختی آن پرداخته شده است. حال این¬چالش در دوران ¬معاصر مطرح شده ¬است که چگونه کاربست رویدادمداری، شاخصه¬های معماری را در کالبد تعریف می¬کند؟ این پژوهش با هدف تبیین رابطه معماری و رویدادمداری از طریق ایجاد فضایی منسجم، در راستای خویشتن-شناسی و سپس شناخت قومیت ها، آداب و رسوم و باورها صورت گرفته است. با روش استدلال¬منطقی، مصداق پژوهی و تحلیل¬محتوا و توصیف مولفه¬های رویدادمداری از منظر فحوایی و کالبدی با ابزار کتابخانه¬ای و از نوع توسعه¬ای-کاربردی به شناخت زبانی مشترک میان نژادها پرداخته و چینش فضا مورد شناخت واقع شده است. در¬نتیجه معماری نیز به¬مثابه پلی ارتباطی فراتر از زمان و مکان عمل¬کرده و با بهره¬گیری از شاخصه¬های هویتی جهت تبادلات موثر بین¬المللی نقش ایفا¬کرده است؛ رویداد¬ها نیز پیوسته به باز¬آفرینی خاطرات¬جمعی و ارزش¬های مشترک از¬طریق نفوذپذیری¬ و¬ خوانایی، انعطاف¬پذیری و دعوت¬کنندگی، امینت ¬ذهنی ¬و ¬عینی، فضاسازی متناسب و شفافیت جهت سرزندگی، حفظ ¬هویت، احساس¬جمعی، شکل¬گیری تعاملات رضایت¬بخش و در¬نتیجه نمود یافتن شاخصه کثرت در وحدت و وحدت¬در¬کثرت پرداخته¬اند. غایت آرمانی مذاهب و تبارهای جهانی در¬بستری واحد جاری و مسیرهای رسیدن به آن متفاوت است. با استفاده از ارکان تمدن¬شناختی به معرفت، اتحاد و احترام در فضایی مسالمت¬آمیز و به دور از منازعات پرداخته شده است. این راهبرد طراحی بر¬طبق پاسخگویی به نیازهای بشر بر اساس تعامل و اعتدال¬کرداری شکل¬گرفته و می¬تواند ¬صلح را میان انسان¬ها با عقاید متفاوت در سطح بین المللی توسعه بخشد.

کلیدواژه ها:

طراحی ، معماری ، فرهنگ ، صلح ، رویداد ، رویدادمداری