بررسی ارتباط عوامل محیط فیزیکی و استرس شغلی کارمندان نمونه موردی: کارمندان دانشکده پرستاری پلدختر

بیان مسئله: استرس شغلی یکی از چالش های عمده زندگی انسان امروزی است. استرس شغلی در واقع تنش های مربوط به محیط کار است که منجر به علائم واکنش های فیزیولوژیکی و هیجانی می شود. این علائم در نهایت باعث بروز رفتارهای غیرعادی کاری، فقدان انگیزه کاری و کاهش بهره وری در افراد می گردد. پژوهش حاضر یک پژوهش همبستگی است و از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی محسوب می شود. جامعه آماری این پژوهش شامل ۲۰ نفر از کارکنان بخش اداری دانشکده پرستاری شهر پلدختر است. دلیل انتخاب این اداره، سابقه آشنایی با یکی از کارکنان این دانشکده بوده است. این پژوهش در تاریخ ۲۰ دی ماه ۱۴۰۰ انجام شد.

روش کار: روش پژوهش، روش پیمایشی است و ابزار گردآوری داده ها، تهیه و طراحی پرسشنامه محقق ساخته بر اساس پرسشنامه های استاندارد سنجش استرس، از جمله DASS-۲۱ می باشد. در این مطالعه، همسانی درونی از طریق آلفای کرونباخ تعیین شد که مقدار آن برای استرس ۰.۸۵، برای استرس کاری ۰.۸۷، برای محیط فیزیکی ۰.۸۳ و برای کل پرسشنامه ۰.۸۹۴ به دست آمد که نشان دهنده پایایی بالای پرسشنامه است.

نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که نور و تهویه هوا با استرس کارکنان در ارتباط هستند. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که عوامل محیط فیزیکی با ضریب همبستگی ۰.۵۷۷ بر استرس کارکنان اداری تاثیر دارند. بنابراین، هنگام طراحی یک ساختمان اداری، باید تاثیر عوامل فیزیکی نظیر نور مطلوب، تهویه طبیعی و صدا مورد توجه قرار گیرد. همچنین، یافته ها بیانگر آن است که ارتقای کیفیت محیط فیزیکی رابطه مستقیمی با سلامت روان و کارایی کارکنان دارد. لذا پیشنهاد می شود طراحان با خلق فضاهای پویا و خوشایند و اولویت دهی به کنترل آلودگی صوتی و استفاده حداکثری از نور طبیعی، بستری مناسب برای کاهش افسردگی شغلی و افزایش بهره وری سازمان فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

:استرس شغلی ، عوامل محیطی ، محیط فیزیکی ، اضطراب شغلی.