بررسی تاثیر سرمایه روانشناختی حسابرس بر رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی با تاکید بر نقش تعدیلگر کانون کنترل درونی

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر سرمایه روانشناختی حسابرس بر رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی با تاکید بر نقش تعدیلگر کانون کنترل درونی است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف در گروه پژوهش های کاربردی و از جهت روش پژوهش در زمره پژوهش های توصیفی - پیمایشی قرار می گیرد. حسابداران رسمی شاغل در سازمان حسابرسی (۱۸۴ نفر) جامعه آماری این پژوهش را تشکیل داد. برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران با جامعه معلوم استفاده شد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران با جامعه معلوم ۱۲۵ نفر است. ابزار اندازه گیری داده های پژوهش، پرسشنامه است. به منظور اندازه گیری متغیرهای کانون کنترل درونی، رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی و سرمایه روانشناختی به ترتیب از پرسشنامه های اسپکتور (۱۹۸۳)، خیرالهی و همکاران (۱۳۹۶)، لوتانز (۲۰۰۷) استفاده شد. روایی پرسشنامه با نظر متخصصان امر تائید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ معادل ۷/۰ مورد تائید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی (مدل سازی معادلات ساختاری) با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ و SMART PLS نسخه ۳ استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که سرمایه روانشناختی حسابرس بر رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی تاثیر دارد. همچنین نشان داد که کانون کنترل درونی در ارتباط بین سرمایه روانشناختی حسابرس و رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روانشناختی حسابرس ، رفتارهای کاهنده کیفیت حسابرسی ، کانون کنترل درونی