ممیزی مدل های هوش مصنوعی در گزارشگری مالی: نقش حسابرس به عنوان ناظر الگوریتم ها

گسترش استفاده از مدل های هوش مصنوعی در پیش بینی و گزارشگری مالی، مرزهای سنتی حسابرسی را جابه جا کرده است. این مدل ها با وجود قدرت تحلیل بالا، اغلب ساختاری غیرواضح دارند و همین ویژگی «جعبه سیاه» بودن، ارزیابی آن ها را برای حسابرسان دشوار می کند. هدف این پژوهش بررسی شیوه هایی است که به حسابرس امکان می دهد بدون نیاز به دانش برنامه نویسی، کیفیت، اعتبار و ریسک های مدل های پیش بینی گر مالی را ارزیابی کند. تمرکز بر سه محور اصلی است: روش های توضیح پذیری مدل، ارزیابی ریسک های داده ای و الگوریتمی، و میزان انطباق این مدل ها با الزامات کنترل داخلی. تحلیل انجام شده نشان می دهد ابزارهای توضیح پذیری مانند تحلیل حساسیت، بررسی اهمیت متغیرها و آزمون پایداری خروجی ها، می توانند درک حسابرس از منطق مدل را تا حد قابل قبولی افزایش دهند. در عین حال، ریسک های ناشی از کیفیت داده و سوگیری الگوریتمی همچنان چالش های اساسی باقی می مانند. پژوهش نشان می دهد ممیزی مدل های هوش مصنوعی نیازمند ترکیب مهارت های سنتی حسابرسی با روش های نوین تحلیل مدل است و این حوزه در مسیر تکامل به سمت استانداردهای مدون قرار دارد. ادامه مقاله به بررسی دقیق تر چارچوب روش شناسی، نتایج تحلیلی و پیامدهای حرفه ای این تغییرات خواهد پرداخت.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حسابرسی ، گزارشگری مالی