نقش تعدیل کننده سودآوری در رابطه بین ساختار سرمایه، تصمیمات سرمایه گذاری و اندازه شرکت با ارزش شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

ارزش شرکت یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی عملکرد مالی بنگاه هاست که تحت تاثیر تصمیمات ساختاری و عملیاتی مدیران قرار دارد. در شرایط اقتصادی اخیر ایران، به ویژه طی سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴ که بورس اوراق بهادار تهران با نوسانات شدید تورم، نرخ بهره و نااطمینانی سرمایه گذاری مواجه بود، تحلیل عوامل موثر بر ارزش شرکت اهمیتی دوچندان یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ساختار سرمایه، تصمیمات سرمایه گذاری و اندازه شرکت بر ارزش شرکت با درنظرگرفتن سودآوری به عنوان متغیر تعدیل کننده انجام شد تا سازوکارهای مالی متناسب با واقعیت های بازار ایران شناسایی گردد. جامعه آماری شامل تمامی شرکت های پذیرفته شده در بورس تهران بود و داده های لازم از صورت های مالی سالیانه آن ها در بازه زمانی مذکور استخراج شد. روش تحقیق از نوع کاربردی و توصیفی–تحلیلی است و تحلیل داده ها با رویکرد پانلی (Fixed–Effects Model) و آزمون های چاو، هاسمن و بروش–پاگان در نرم افزار EViews ۱۳ صورت گرفت. شاخص های مورد استفاده شامل نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام (DER)، نسبت قیمت به ارزش دفتری (PBV)، لگاریتم کل دارایی ها (LnTA)، نسبت سود خالص به دارایی ها (ROA) و نسبت قیمت به سود هر سهم (PER) به منزله ی ارزش شرکت بودند. یافته ها نشان دادند که ساختار سرمایه اثر منفی، و تصمیمات سرمایه گذاری و اندازه شرکت اثر مثبت بر ارزش شرکت دارند. همچنین سودآوری اثر تعدیل کننده ی مثبت و قوی در رابطه بین ساختار سرمایه و تصمیمات سرمایه گذاری با ارزش شرکت ایفا می کند، در حالی که نقش تعدیل کننده ی آن در رابطه اندازه شرکت ضعیف تر بود. نتیجه گیری کلی پژوهش بیانگر آن است که سودآوری، مهم ترین عامل حفظ ارزش شرکت در بازار سرمایه ایران محسوب می شود و مدیران مالی باید با بهینه سازی سطح بدهی، تمرکز بر سرمایه گذاری های سودده و تقویت بازده دارایی ها، ارزش بازار شرکت خود را در محیط ناپایدار اقتصادی کشور پایدار سازند.

کلیدواژه ها:

ارزش شرکت ، ساختار سرمایه ، تصمیمات سرمایه گذاری ، سودآوری ، اندازه شرکت