تحلیل کارایی اقتصادی بنگاه های صنعتی استان اصفهان با رویکرد ترکیبی DEA– کاب داگلاس و تاکید بر خصوصی سازی

در دهه های اخیر، اصلاحات ساختاری و خصوصی سازی به عنوان ابزار کلیدی برای ارتقای بهره وری و کارایی بنگاه های صنعتی در ایران مطرح بوده است. ارزیابی تجربی اثر این سیاست ها در سطح استانی، به ویژه در استان های صنعتی نظیر اصفهان، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف سنجش تاثیر اصلاحات ساختاری و خصوصی سازی بر کارایی اقتصادی بنگاه های صنعتی استان اصفهان انجام شده است. از مدل تحلیل پوششی داده ها و تابع تولید کاب–داگلاس برای تحلیل هم زمان کارایی ایستا و پویای بنگاه ها استفاده گردید. نتایج نشان می دهد که بنگاه های غیردولتی از منظر کارایی اقتصادی و پویایی بهره وری عملکرد به مراتب برتری دارند. میانگین کارایی فنی و مقیاسی در بنگاه های غیردولتی بالاتر از بنگاه های دولتی است که نقش موثر خصوصی سازی در بهبود عملکرد تولیدی در سطح استانی را تایید می کند. خصوصی سازی زمانی می تواند به بهبود پایدار کارایی منجر شود که با اصلاحات نهادی، تقویت زیرساخت های مالی و مدیریتی و ارتقای رقابت در بازارهای صنعتی همراه باشد. پیشنهاد می شود سیاست گذاران با استمرار اصلاحات ساختاری، توسعه ی نظام نوآوری و حمایت هدفمند از بنگاه های خصوصی، مسیر رشد بهره وری و تحقق توسعه ی صنعتی پایدار در استان اصفهان را تقویت نمایند.

کلیدواژه ها:

تحلیل پوششی داده ها ، خصوصی سازی ، بهره وری کل عوامل ، اصلاح ساختار صنعتی ، جهش تولید