بررسی نقش تعدیلگر کیفیت سیستم اطلاعات حسابداری بر رابطه بین سطح سرمایه گذاری و (نا) کارایی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف اصلی در این پژوهش بررسی نقش تعدیلگر کیفیت سیستم اطلاعات حسابداری بر رابطه بین سطح سرمایه گذاری و (نا) کارایی شرکت ها می باشد. در این راستا چهار فرضیه تدوین شد که از طریق چهار مدل رگرسیونی با رویکرد پانل دیتا پویا (DPD) و به روش گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) آزمون گردید. نتایج آزمون آماری فرضیه اول پژوهش نشان داد که سطح سرمایه گذاری بر ناکارایی سرمایه گذاری شرکت ها تاثیر مثبت و معنی داری دارد. همچنین بخش دیگر نتایج آزمون آماری فرضیه های دوم و سوم پژوهش نشان داد که کیفیت سیستم اطلاعات حسابداری بر سطح سرمایه گذاری و (نا) کارایی سرمایه گذاری شرکت ها تاثیر مثبت و معنی داری دارد. در پایان، نتایج آزمون آماری فرضیه چهارم پژوهش نتایج نشان داد که کیفیت سیستم اطلاعات حسابداری بر رابطه بین سطح سرمایه گذاری و ناکارایی سرمایه گذاری شرکت ها تاثیر منفی و معنی داری دارد.

کلیدواژه ها:

کیفیت سیستم اطلاعات حسابداری ، سطح سرمایه گذاری ، (نا) کارایی سرمایه گذاری