بررسی و تحلیل تاثیر حداقل دستمزد بر سطح عمومی قیمت ها در اقتصاد ایران با استفاده روش خود رگرسیونی با وقفه های توزیعی

در دهه های گذشته بی ثباتی در قیمت ها، رشد اقتصادی و بیکاری به عنوان یکی از ارکان های اساسی اقتصاد ایران شناخته شده است. سیاست گذاران اقتصادی به صورت پیوسته در حال کنترل این متغیرهابه خصوص سطح عمومی قیمت ها هستند تا با سیاست هایی تمام این متغیرها را کنترل نمایند. یکی از این سیاست ها، کنترل دستمزد ها می باشد. سیاست تعیین حداقل دستمزد را می توان در دسته سیاست های حمایتی دولت ها قلمداد کرد. چگونگی تاثیر این سیاست بر متغیرهای کلان اقتصادی، موضوعی است که همچنان یکی از چالش های اقتصادی است. بنابراین در این تحقیق اثرگذاری حداقل دستمزد بر شاخص سطح عمومی قیمت ها با استفاده از روش خودرگرسیون با وقفه های توزیعی (ARDL) برای دوره زمانی ۱۴۰۰-۱۳۷۰ برآورد شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد که، شاخص عمومی قیمت ها با یک وقفه تاثیر مثبت داشته است. اما این تاثیر معنی دار نبوده است. همچنین سطح حداقل دستمزد بدون وقفه دارای تاثیر مثبت و معنی دار بر تورم بوده است. به عبارتی، افزایش حداقل دستمزد منجر به افزایش تورم گردیده است. اثر نرخ بیکاری نیز بر تورم منفی اما معنی دار نبوده است. با توجه به نتایج تحقیق سیاست گذاران اقتصادی قادر هستند که با کنترل حداقل دستمزد بر روی متغیرهای کلان اقتصادی از جمله بیکاری، تورم و رشد اقتصادی اثرگذار باشند ولی این اثرگذاری در کوتاه مدت رخ نخواهد داد و در صورت تداوم سیاست و ثبات آن در بلند مدت این متغیر قادر به اثرگذاری خواهد بود. همچنین با وجود چانه زنی اتحادیه های کارگری هر چقدر حداقل دستمزد کمتر باشد انتظار بالاتر بودن رشد اقتصادی و کمتر شدن تورم و بیکاری بیشتر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

حداقل دستمزد ، شاخص سطح عمومی قیمت ها ، الگوی خود توضیحی با وقفه های توزیعی (ARDL) ، اقتصاد ایران