رفاه ذهنی و تعهد شغلی؛ نقش تعدیلگر پست سازمانی (مورد مطالعه: کارکنان سازمان امور مالیاتی کشور)

رفاه ذهنی شامل احساسات مثبت، تفکر سازنده، خودآگاهی، تمرکز و خلاقیت است که بهبود کیفیت زندگی را به دنبال دارد. رفاه ذهنی همچنین از جمله عوامل تاثیرگذار بر سلامت روان کارکنان در هر سازمانی به شمار می رود که می تواند موجبات افزایش تعهد شغلی را فراهم آورد. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین رفاه ذهنی و تعهد شغلی کارکنان سازمان امور مالیاتی با نقش تعدیلگر پست سازمانی بوده است. جامعه آماری پژوهش کلیه افراد شاغل در این سازمان در سال ۱۴۰۴ می باشد که بر اساس نمونه گیری در دسترس تعداد ۱۵۳ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گرآوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه است. به منظور انجام تحلیل های آماری، با بکارگیری مدل معادلات ساختاری، از نرم افزارهای Spss و Smart PLS۳ استفاده شده است. یافته ها نشان داد رفاه ذهنی و تعهد شغلی رابطه مثبتی دارند. همچنین پست سازمانی رابطه بین این دو متغیر را در جهت افزایشی و به صورت مثبت تعدیل می کند. بر اساس یافته های پژوهش، به منظور افزایش تعهد شغلی، توجه به عواملی مانند دانش، تجربه و شایستگی در زمان اعطای پست سازمانی ضروری است که این امر منجر به ارتقای رفاه ذهنی کارکنان خواهد شد.

کلیدواژه ها:

رفاه ذهنی ، تعهد شغلی ، پست سازمانی