نقش طب ایرانی در افزایش بهره وری نیروی انسانی

هدف از انجام این پژوهش تبیین نقش طب ایرانی در افزایش بهره وری نیروی انسانی است. تحقیق حاضر از نظر روش کیفی و از حیث هدف کاربردی با رویکرد استقرایی است. جنس داده ها کیفی و جهت گردآوری داده ها از ابزار مصاحبه نیمه ساخته استفاده شده است. جامعه آماری متشکل از ۱۲ نفر از خبرگان علمی و مدیران عالی حوزه سلامت و طب ایرانی می باشند که بر اساس روش نمونه گیری هدفمند مبتنی بر رویکرد گلوله برفی انتخاب شده اند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از دو روش تحلیل محتوای کیفی و روش کیفی تحلیل مضمون استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد طب ایرانی می تواند از طریق درمان برخی از بیماری های مزمن و واگیر، مکمل درمان، شخصی سازی الگوی تغذیه ای فردی متناسب با مزاج، عوارض کمتر، درمان های غیردارویی موثر و ایمن، کاهش تنش های جسمی و روانی با ماساژ (دلک و غمز)، شخصی سازی سبک زندگی برای هر فرد، روش های پیشگیرانه جامع (سته ضروریه)، افزایش توان جسمی و روانی با متعادل سازی مزاج، طراحی الگوی تغذیه مناسب برای بهبود عملکرد جسمی و روانی کارکنان در محل کار، بهبود تعاملات اجتماعی با آموزش دانش مزاج شناسی به افراد، انتخاب مناسب شغل با ویژگی های فرد با استفاده از دانش مزاج شناسی. نتایج تحقیق حاکی از آن است که طب ایرانی در افزایش بهره وری نیروی انسانی نقش دارد.

کلیدواژه ها:

طب ایرانی ، بهره وری ، نیروی انسانی