روش های نوین ارزشیابی در محیط های آموزشی به منظور ارتقای فرآیند یاددهی-یادگیری
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 100
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_3673
تاریخ نمایه سازی: 9 دی 1404
چکیده مقاله:
این پژوهش به مطالعه رویکردهای معاصر ارزشیابی کیفی در مدارس و نقش آن ها در ارتقای کیفیت یادگیری می پردازد. نظام های ارزیابی سنتی که اغلب بر محوریت نمره و آزمون های مکتوب استوارند، روزبه روز بیش تر در پاسخگویی به نیازهای پیچیده و چندبعدی دانش آموزان ناتوان تلقی می شوند. بنابراین، الگوهای نوین سنجش که بر فرآیندهای کیفی، تعامل مداوم و بازخوردهای بهبودبخش تاکید دارند، قادرند تاثیر بسزایی در کیفیت فرآیند یادگیری داشته باشند. در این مطالعه، راهکارهایی چون ارزیابی پروژه محور، خودسنجی و سنجش همتایان مورد تحلیل قرار گرفته اند. تحقیق حاضر رویه های جدید ارزشیابی در محیط مدرسه را کاوش کرده و آثار آن ها را بر جریان آموزش و یادگیری واکاوی نموده است. همچنین، موانع و ملاحظات عملی در اجرای این روش ها نیز مدنظر بوده است.یافته ها حاکی از آن است که این رویکردها می توانند به شکل معناداری به پرورش مهارت های تفکر انتقادی، قابلیت حل مسئله و حس مسئولیت پذیری فراگیران یاری رسانند. با این وجود، به کارگیری این روش ها در ساختار آموزشی با چالش هایی از قبیل مقاومت مربیان، کمبود امکانات و نبود چارچوب های استاندارد روبه روست که فائق آمدن بر آن ها مستلزم برنامه ریزی و پشتیبانی نظام مند از سوی وزارت آموزش و پرورش، مدارس و اولیاء است. مقاله نشان می دهد که روش های نوین ارزشیابی، به ویژه در فضاهای آموزشی که هدف، رشد همه جانبه مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان است، از کارآمدی و اثربخشی بالایی برخوردارند. این روش ها علاوه بر تاکید بر یادگیری مستمر و مشارکتی، این فرصت را در اختیار معلمان قرار می دهند تا بازخوردهایی مناسب تر و هدفمندتر ارائه دهند و از این مسیر، هدایت فرآیند یادگیری را بهبود بخشند.علاوه بر این، ارزشیابی کیفی می تواند به افزایش انگیزه و اشتیاق دانش آموزان نسبت به دروس مختلف بینجامد؛ زیرا بر پایه توانمندی ها و پیشرفت های شخصی هر فرد متمرکز است و نه صرفا بر ارقام و نمرات. با توجه به نتایج تحقیق، پیشنهادهایی برای تسهیل اجرای این روش ها ارائه شده است که شامل آموزش مستمر معلمان، ارتقای زیرساخت های فناورانه، استانداردسازی شاخص های سنجش و توجه به ابعاد روان شناختی فرآیند ارزشیابی است. در خاتمه توصیه می گردد سیاست گذاران حوزه آموزش به این مهم توجه نمایند که تحول در شیوه های ارزشیابی می بایست به صورت گام به گام و با فراهم آوردن بسترهای حمایتی لازم انجام پذیرد تا از شدت مقاومت های احتمالی و مشکلات اجرایی کاسته شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه قوامیان
آموزگار ابتدایی، اداره آموزش و پرورش ناحیه ۲ کرمانشاه