بررسی و واکاوی تاثیر نحوه ارتباط معلم و دانش آموزان بر فرآیند یادگیری با ارائه راهکارهای عملی برای ارتباط کارآمد

ارتباط، قلب تپنده هر فرآیند آموزشی است و کیفیت آن می تواند سرنوشت یادگیری را رقم بزند. این پژوهش جامع، با هدف واکاوی عمیق تاثیر سبک ها و الگوهای ارتباطی معلم با دانش آموزان بر میزان درگیری شناختی-عاطفی، انگیزش، پیشرفت تحصیلی و رشد همه جانبه فراگیران انجام شده است. روش تحقیق حاضر، مروری نظام مند بر پایه تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های معتبر داخلی و خارجی است. یافته ها به وضوح نشان می دهند که ارتباط مثبت، حامیانه و مبتنی بر احترام متقابل، نه تنها به ایجاد محیطی امن و بدون استرس منجر می شود، بلکه مستقیما بر عملکرد شناختی دانش آموزان تاثیر می گذارد و زمینه ساز شکوفایی استعدادها و رشد مهارت های اجتماعی-هیجانی آنان می گردد. در مقابل، ارتباطات سلطه گرایانه، منفی و غیرحامیانه با افزایش اضطراب، کاهش عزت نفس و افت عملکرد تحصیلی مرتبط است. در نهایت، این مقاله با ارائه راهکارهای عملی و کاربردی در سه سطح ارتباط کلامی، غیرکلامی و کلان نگر (مانند گوش دادن فعال، بازخورد سازنده، هوش هیجانی معلم و ارتباط با والدین) سعی در تجهیز معلمان برای ایجاد یک اکوسیستم ارتباطی کارآمد دارد. این راهکارها بر پایه نظریه های آموزشی نوین و روانشناسی مثبت نگر استوار شده اند تا معلمان را از یک انتقال دهنده صرف اطلاعات، به یک تسهیل گر توانمند در مسیر یادگیری مادام العمر تبدیل کنند.

کلیدواژه ها:

ارتباط ، معلم ، دانش آموز ، یادگیری