تاثیر مهارت های روانشناسی تربیتی معلم بر دانش آموزان

فرایند انتقال دانش به دانش آموزان، چه به صورت کلامی و چه به صورت غیر کلامی، نیازمند مهارتهای ارتباطی معلم است. معلم باید مفاهیم درس را با سبکهای مختلف یادگیری دانش آموزان هماهنگ کند، انگیزه یادگیری را در آنها ایجاد کند، با دانش آموزان روابط حمایتی بسازد، کلاس را مدیریت کند، به دانش آموز بازخورد بدهد و محیط یادگیری امن و اثربخشی را در کلاس ایجاد کند.هر چه معلم مهارتهای ارتباطی بهتری داشته باشد، این وظایف را به شیوه موثرتری انجام میدهد و به نوبه خود، دانش آموزان نیز پیشرفت تحصیلی بیشتری خواهند داشت. در نتیجه، معلم باید در هر ۴ مهارت ارتباط در کلاس درس (گوش دادن، صحبت کردن، خواندن و نوشتن) توانمند باشد و به عنوان ابزار برگزاری کلاس به آن نگاه کند و بداند که چگونه از این مهارتها در محیط مدرسه به طور موثر استفاده کند . هنگامی که معلمان در این مهارت ها تخصص و تواناییکافی و لازم را داشته باشند، می توانند از دانش، مهارتها و تخصص خود در فرایند آموزش استفاده کرده و بدین ترتیب زمینه مساعدی را برای پیشرفت تحصیلی بیشتر دانش آموزان فراهم سازند. معلمی نیاز به توانایی و صرف انرژی فراوان دارد. معلم باید جامعه شناس باشد که با شناخت مقتضیات زمان، دانش آموز را برای ورود به جامعه آماده کند. باید روانشناس باشد که با درک نیازهای روحی و مسایل روانی، دانش آموز را به عنوان فردی از نظر روح و روان، سالم تحویل اجتماع دهد و معلم با انسانیسروکله میزند که از قضا در دوران رشد و تغییر و تحول است. معلم باید به مثابه مردم شناسی که در قلمرو ناشناخته ای پا میگذارد، وارد دنیای کودک و نوجوان شود و آداب و رسوم کودکی و اقتضائات این دوران را بشناسد.

کلیدواژه ها:

معلمان ، دانش اموزان ، روانشناسی ، مهارت