رابطه ی نگرش آموزگار با کیفیت تدریس در دوره ی ابتدایی

کیفیت تدریس در دورهی ابتدایی به عنوان یکی از اساسی ترین عوامل موثر بر یادگیری، رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان شناخته می شود و در این میان، نگرش آموزگار نقش محوری و تعیین کننده ای ایفا می کند. نگرش آموزگار شامل مجموعه ای از باورها، ارزش ها، انتظارات، احساسات و گرایش های او نسبت به تدریس، یادگیری، دانش آموزان، محتوای درسی و نقش حرفه ای خود است که به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر رفتارهای آموزشی و تصمیم گیری های کلاسی اثر می گذارد. پژوهش های تربیتی نشان می دهد آموزگارانی که نگرش مثبت تری نسبت به حرفهی معلمی، توانایی های دانش آموزان و فرآیند یاددهی–یادگیری دارند، از روش های تدریس فعال، دانش آموزمحور و انعطاف پذیرتری بهره می گیرند و فضای یادگیری حمایت گر، انگیزشی و مشارکتی تری را در کلاس درس ایجاد می کنند.در دورهی ابتدایی، که شالوده های یادگیری و نگرش تحصیلی دانش آموزان شکل می گیرد، نگرش آموزگار نسبت به تفاوت های فردی، یادگیری تدریجی و خطاپذیری دانش آموزان می تواند کیفیت تدریس را به طور معناداری ارتقا دهد. آموزگارانی با نگرش مثبت معمولا انتظارات تحصیلی واقع بینانه ولی بالایی از دانش آموزان دارند، بازخوردهای سازنده ارائه می دهند و از ارزشیابی های تکوینی برای بهبود فرآیند یادگیری استفاده می کنند. این رویکرد موجب افزایش انگیزش درونی، خودکارآمدی تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان می شود که از شاخص های مهم کیفیت تدریس به شمار می آید.در مقابل، نگرش منفی یا خنثی آموزگار نسبت به تدریس و یادگیری می تواند به استفادهی غالب از روش های سنتی، انتقال یک سویهی محتوا، تاکید افراطی بر حفظیات و ارزشیابی های پایانی منجر شود و در نتیجه، تعامل کلاسی و عمق یادگیری دانش آموزان کاهش یابد. چنین نگرشی نه تنها کیفیت تدریس را تضعیف می کند، بلکه ممکن است موجب شکل گیری نگرش های منفی دانش آموزان نسبت به مدرسه و یادگیری در سال های ابتدایی تحصیل شود.به طور کلی، نتایج مطالعات داخلی و خارجی حاکی از آن است که بین نگرش آموزگار و کیفیت تدریس در دورهی ابتدایی رابطه ای مثبت، معنادار و دوسویه وجود دارد؛ به این معنا که نگرش مثبت، کیفیت تدریس را بهبود می بخشد و تجربهی تدریس باکیفیت نیز می تواند نگرش حرفه ای آموزگار را تقویت کند. ازاین رو، توجه به تقویت نگرش حرفه ای آموزگاران از طریق دوره های ضمن خدمت، حمایت های روان شناختی، بهبود شرایط کاری و فراهم سازی فرصت های رشد حرفه ای، می تواند راهبردی موثر برای ارتقای کیفیت تدریس و بهبود پیامدهای آموزشی در دورهی ابتدایی باشد.

کلیدواژه ها:

نگرش آموزگار ، کیفیت تدریس ، دورهی ابتدایی ، یادگیری دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، روش های تدریس ، ارزشیابی تکوینی ، تعامل کلاسی